Boek: Gregoire Delacourt - De lijst van al mijn wensen

12-12-2013

Nog voor de zomervakantie las ik De lijst van al mijn wensen van Gregoire Delacourt. Maar een dun boekje, maar wel prachtig geschreven. Het verhaal gaat over Jocelyne (getrouwd, twee volwassen kinderen (Romain en Nadine), werkzaam in een fourniturenwinkel). Jocelyne woont in Arras, en wie wel eens in Arras geweest is weet dat dit niet de rijkste streek van Frankrijk is. In haar vrije tijd houdt Jocelyne een blog bij. 

Kortom: het hoofdpersonage is een vrouw. Een heel gewone vrouw. Een blogger, zelfs. Ergens heel modern, dus. Jocelynes leven gaat z'n gangetje. Tot ze de lotto wint en ineens 18 miljoen rijker is. 

Wat moet je met zoveel geld? Kan geld je leven verbeteren? Of is dat waarvan je gelukkiger wordt eigenlijk onbetaalbaar?

Bij het in ontvangst nemen van de cheque wordt Jocelyne gewaarschuwd: mensen zullen haar alleen nog aardig vinden door haar geld. Haar echtgenoot zal haar vergiftigen. Jocelyne besluit te verzwijgen dat ze miljonair is. Ze verstopt de cheque in een oude schoen en leeft rustig door. 

Ondertussen ontdekt ze dat haar man Jo veel meer van haar houdt dan ze dacht. Of weet hij meer dan hij laat blijken…?

“Jo stond op het station op me te wachten. Zodra hij me zag, versnelde hij zijn pas, zonder echt te rennen. Hij nam me in zijn armen, op het perron. Die onverwachte uitbundigheid verbaasde me; ik lach, bijna verlegen. Jo, Jo, wat is er aan de hand? Jo, prevelt hij in mijn oor, ik ben blij dat je terug bent.
Zo dan. 
Hoe groter de leugens, hoe minder je ze ziet aankomen.
Hij liet zijn armen zakken, zijn hand droop af naar de mijne en we liepen samen naar huis. Ik vertelde hem over mijn dag. Ik verzon een kort verslag over een vergadering met Filagil Sabarent, groothandelaar in het derde arrondissement. Ik liet hem de wonderen zien die ik op de markt Saint-Pierre had gekocht. En mijn boterham, hoe was mijn boterham? vroeg hij.
Ik rekte me op mijn tenen en kuste hem in zijn hals. 
De beste van de wereld. Net als jij.”

Gaat De lijst van al mijn wensen alleen over dure Prada-jassen en reizen naar exotische oorden? Draait het boek om het uitgeven van het geld? Nee, helemaal niet. Wat dan wel bijzonder is aan dit boek? De prachtig beschreven personages. De mooie taal. Het feit dat het je aan het denken zet over geld en de waarde ervan. En belangrijker nog: over tevredenheid.

De lijst van Jocelyne?
“Jo vragen om een afdakje te maken voor de afvalbakken op de binnenplaats. (Ik heb zo'n hekel aan recyclen!)
Een keertje terug naar Etretat.
Een week in Londen doorbrengen met Nadine. (Haar leven delen. Knuffelen. De kleine prins voorlezen. Mijn hemel, ik ga helemaal los!)
Tegen Romain durven zeggen dat ik zijn vriendin met kerst lelijk, ordinair en nog eens lelijk vond. (Hem geld sturen.)
Me laten verwennen in een spa. (Met gefrunnik. Bij Esthederm? Simone Mahler?) Tijd voor mezelf nemen. 
Beter eten.
Een dieet volgen. (Wij allebei.)
Aanstaande veertien juli een slow dansen met Jo op L'Été Indien.
De complete James Bond op dvd kopen. (???)
De journaliste te eten vragen. (Een cadeau geven voor haar moeder.)
Een tas van Chanel.
Louboutin.
Hermès. (Heel veel sjaals laten uitvouwen en dan zeggen mmm, ik ga erover nadenken!)
Een Seiko-horloge kopen.
Iedereen vertellen dat ik het ben die achttien miljoen heeft gewonnen. (Achttien miljoen veertigduizend driehonderdeneen euro en achtentwintig cent, om precies te zijn.)
Benijd worden. (Eindelijk!!!) (Al is het niet aardig om dat te wensen.)

Wat zou jij doen met 18 miljoen? Hoe belangrijk vind jij geld? Ik denk dat iedereen zich dat wel eens afvraagt en daarom vond ik dit boek heerlijk om te lezen. Er staan dromen in, maar ook veel echte levenswijsheden. Apart, maar prachtig geschreven. Lezen!

Search form