27!

5-4-2016

Gisteren ben ik 27 geworden. O-M-G. Ik zei laatst nog tegen vriendin N. dat mijn mentale leeftijd (of althans: de leeftijd die ik me voel) is blijven steken bij 22. Ik ben soms een beetje bang dat mijn leeftijd sneller gaat dan ik (daar heb je weer zo'n hersenkronkel...) en dat ik straks als ik 40 ben me nog steeds niet voel alsof ik 40 ben en dat het dan een beetje pathetic wordt. Maar: mogelijk krijg ik tegen die tijd wél een fles wijn mee in de Albert Heijn zonder dat ik mijn legitimatie moet laten zien. 

27 dus. Ik zou me nu bij de club-van-27 kunnen voegen maar omdat ik een zo'n leuk leven heb wou ik dat eigenlijk maar niet doen. Hoewel er zo-veel leuke dingen in mijn leven zijn, zie ik toch altijd nog kans om er een drama van te maken ('Het moet allemaal anders!'), al zijn dat er een stuk minder dan 'vroeger'. (Zie je, dat mag ik nu zeggen nu ik 27 ben.) Ik ben beter geworden in om me heen kijken en tevreden zijn. En ook beter in het bekijken, bewonderen en verwonderen van mensen die een wereldreis gaan maken, een baan-met-heel-veel-reizen ambiëren of iets anders en accepteren dat ik niet zo ben. 

Aan de andere kant: ik beleef kleine avonturen. Vorig jaar zei ik tegen iemand die haar baan opgaf en ging reizen in Scandinavië: 'Wow, wat een avontuur ga jij beleven!' Zij zei tegen mij: 'Ja, maar jouw avontuur is nog veel groter,' (doelend op baby A., toen nog in ontwikkeling.) En dat is ook zo. En hoe verder ik van mijn mentale leeftijd 22 (haha) afkom, hoe meer ik tevreden durf te zijn met wat ik heb, zonder steeds die onrust te voelen. Maar nog wel soms, hoor. Dat hoort er ook een beetje bij denk ik bij, het leven, dat het steeds maar een zoektocht blijft met heel veel (nog) onvervulde dromen.

Mijn blij-en-tevreden-lijstje op mijn 27e:

  • Ik heb een moestuin! (Gekregen van F. voor mijn verjaardag.) Het wordt nog een uitdaging om alle poezen en slakken te weren, maar ik vind het heel erg leuk en ik ben ook gemotiveerd er wat van te maken, zeker voor A., zodat hij later niet denkt dat wortels gesneden in een zakje uit de fabriek komen.
  • A. is bijna een half jaar en ik durf wel te zeggen dat ik intussen weer op mijn oude hardlooplevel zit. Hoera! Dat betekent: soms gaat 't goed, soms ben ik een slome slak. 't Kan verkeren en dat is prima zo, niet iedereen kan Annemerel zijn ;).
  • Ik heb een fantastische hangstoel besteld (van mijn verjaardagscentjes) voor in de tuin. Zodat ik straks op zomeravonden een beetje kan mediteren in de tuin. En naar A. kan kijken die dan op het gras speelt. (*eindeideaalbeeld*)
  • Ons huis is nog leuker geworden nu we de keuken gezelliger hebben gemaakt met de rekjes van Ikea die we nog van het oude huis hadden (waar je lepels aan kunt hangen). Zo leuk! 
  • Ik werk op een leuke school én ik heb een grote klus te pakken gekregen. Het is gewoon heel fijn en het maakt je heel tevreden als je je boodschappen kunt betalen met geld dat je met (meestal) plezier verdiend hebt. 
  • Ik woon in een land waar een groot deel van de kosten van kinderopvang vergoed worden. Zodat iedereen die dat wil kan werken. Ja, ik zeg het maar even, want hoewel er veel gezeurd wordt over kinderopvang in Nederland (en hoe geweldig het allemaal in Zweden is), is het in Nederland wél mogelijk om parttime te werken én kinderopvang (deels) vergoed te krijgen. Dat is toch geweldig?
  • Als ik wil kan ik zo met A. de natuur in. Zeker nu hij in de Tula past, is dat nog gemakkelijker geworden. Gewoon lekker naar de vogels luisteren, zo fijn.
  • Onze gatenplant groeit (weer) heel goed! Zo'n plant is heel erg retro, ik weet 't, maar ik vind de kleur groen zo mooi.

Misschien denken jullie nu: ben je nu echt zo'n huismus (geworden)? Eh, misschien, ja. Maar ik heb ook altijd nog grootse dromen. Zo heb ik altijd nog de droom expatvrouw te worden (... :') mijn beeld is dan uiteraard wel dat dat in een warm land plaats gaat vinden en ik een héle succesvolle blog neem en verder weinig doe en we een huis met een zwembad hebben en en en) (dit gaat overigens niet gebeuren aan gezien F. niet bepaald bij een multinational werkt, maar goed, wat niet is, kan nog komen), het lijkt me ook heel leuk om ooit, een keer, Nederlands te geven op een school aan de andere kant van de wereld, ik wil een boek schrijven, op vliegvakantie met A., een wat betere zzp'er worden, naar Sri Lanka en naar een toetjesdiner (google it!)

Maar voor nu ben ik wel tevreden met mijn gatenplant, kwijlende kind, 27 lentes en opkomende rucola.

Comments

op

Sigrid, proficiat!!! All the feels bij je stukje! Ik ga ze hieronder opsommen, want ik ben niet in staat een coherent verhaal ervan te maken.

  • 27 was het ergste jaar van mijn leven. Ik werd ernstig depressief en er werd een angst- en dwangstoornis bij mij geconstateerd, en hoewel dat uiteindelijk een heel waardevolle periode is geweest, denk ik dat je in je handen mag wrijven met de manier waarop je op dit moment naar jezelf en naar je leven kijkt. Die club-van-27 bestaat niet voor niets, zeg maar. Je voelt je dan misschien nog wel 22, je komt heel verstandig, wijs en volwassen over en je bent gewoon heel grappig en leuk en lief met je moestuin. OMG ik wil ook een moestuin! Sterker nog, ik hád vroeger een moestuin (toen ik 27 was...), maar die is geruïneerd door luizen, schimmels, depressies en andersoortige rotdingen. Ik hoop zo erg dat dat bij jou niet gebeurt, want er is niets zo lekker als groenten uit eigen tuin. (Ik heb het over die ene sperzieboon die ik uiteindelijk zelf geteeld heb.) 
  • Ik ben nu 30 (WANNEER IS DAT GEBEURD?!), maar ik voel me ook nog 22. En ik heb dus óók heel vaak dat ik denk: kan een vrouw (...) van 30 dit eigenlijk nog wel doen/zeggen? Zoals een minirokje dragen (wel met maillot, hoor) met Vans eronder. Of kinderachtige stemmetjes opzetten tegen haar vriendje. Sorry, 'levenspartner'. Ik voel me gewoon zo on-30, als je begrijpt wat ik bedoel :')
  • Aan de andere kant vind ik het wel heel leuk om 30 te zijn. Om bij de club-van-30 te horen, of zo. Zoals ik net al zei heb ik er een behoorlijk heftige periode op zitten, dus ik heb wel het gevoel mijn strepen te hebben verdiend. Klinkt dat stom?
  • En ooooh ik ben ook zo avontuurlijk aan de ene kant (liefde voor jouw dromen!) en ik zit vol wilde plannen en aan de andere kant denk ik: nee, ik wil nu gewoon een baby en wat rust. (Hahahaha, dat is een paradox, denk ik.) Met andere woorden: ik heb nooit rust in mijn kont, maar ik wíl wel rust in mijn kont, maar zodra ik rust in mijn kont héb, wil ik weer meer avonturen beleven. Zucht. Ik denk hè, dat men dat gewoon Het Leven noemt. 

Interessant hè, mijn relaas? :') Ik denk dat ik zelf ook maar een blog moet beginnen. Dag lieve Sieg! Ik proost op jou en je 27 jaren!

op

HEERLIJK zo'n lange comment en sorryknorry, eindelijk de spirit om overal op te reageren ;). Mijn tuin werd al in de eerste week bijna om zeep geholpen door de slakken, maar die hebben we uitgeroeid :'). Holy moly het werd bijna mijn levenswerk, die tuin hahaha. Ik moest heel erg lachen om je 'levenspartner', ik heb dat ook. Ik denk ook vaak: hoe lang kan ik nog zeggen 'Ja, dat meisje' en dat het dan iemand is van 27, net als ik. Maar ik kan gewoon nog niet over mezelf zeggen "ik ben een vrouw van 27" want zo voel ik me dus niet. Met kleren heb ik het ook maar dat is ook iets docenterigs denk ik, ik vind het soms lastig dat ik er net zo (of JONGER) uit zie dan mijn leerlingen, maar zij lopen er soms bij als secretaresses en CEO's, ja, sorry.
Wilde plannen + rust zoeken = heel bekend. Ik denk dat het nooit goed is qua balans rust en spanning :').
We zullen ons leven lang wel zoekende blijven.
Begin maar (weer) een blog ;). LIEF, je hele verhaal! 

op

Ik voelde me juist altijd al veel ouder dan ik 'echt' ben. (Maar moet nog steeds mijn ID-kaart laten zien als ik een blikje bier koop, dat terzijde.) Ik kreeg ook een enorme dip toen ik 'al' 25 was en ik nog maar zo weinig van mijn volwassen plannen bereikt had. Voel nu pas de rust of zo, nu ik een jaartje ouder ben en het toch allemaal wel mee lijkt te vallen.

op

Ik ben een beetje bang dat ik me net zo jong voel als ik eruitzie :'). Dat met die ID kaart heb ik dus ook, soms zo genanttt...! Dat met die 25 herken ik wel. Vooral omdat je als je tiener bent echt hele beelden hebt van wat je dan allemaal al hebt of bereikt hebt, zonder rekening te houden met hobbels en tegenslagen die je misschien nog wel tegen zult komen.

Add new comment

Filtered HTML

  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Search form