Dat heeeele eind?!

15-8-2016

Zo. F. en ik (en A.!) zijn terug van een fabeltastische vakantie in Bretagne. Blauwe zee, rotsen, stranden, hortensia's, trollendorpjes, heuvels, riviertjes, crêpes: alles. En eigenlijk ging het ook gewoon heel goed, met een 9 maanden oud jongetje erbij. Daarvan wisten F. en ik ook niet wat we konden verwachten. De eerste dagen was hij een beetje van slag ('Blijven we hier?!') maar daarna vond hij het allemaal wel prima. We kregen een routine: 's ochtends een slaapje en wij lekker lezen in de tuin van het huisje, dan lunchen en Ergens Heen. Omdat A. houdt van vroeg lunchen, waren we steeds voor alle Fransen op het strand, waardoor het lekker rustig was. Onderaan deze post wat beeldmateriaal! :)

De weg erheen was vanuit het hoge Noorden 1100 kilometer, verdeeld over twee dagen. De langste afstand die we hiervoor met A. hadden gereden, was ongeveer een tiende daarvan. Wij dachten: komt wel goed. Veel mensen dachten: waar begin je aan. 'Wij gaan gewoon maar naar een bungalowpark in Nederland.' 

Ik begrijp best dat mensen met baby's liever dichterbij willen blijven. En laten we wel wezen: Nederland is eigenlijk heel erg mooi. Maar ik vind het jammer als je je keuzes alleen door je kind laat bepalen; zelf ben je immers ook nog een mens. En F. en ik wilden graag naar Frankrijk. Voor A. maakt het natuurlijk niet uit waar hij is: voor hem is Drenthe net zo leuk als Frankrijk en misschien nog wel leuker, omdat hij daarvoor niet twee dagen in een stoeltje in de auto zou hoeven zitten. Maar F. en ik zijn ook nog mensen en wij willen ook wel eens wat, dus werd het Frankrijk.

En ja: ik was best zenuwachtig voor zo'n lange autorit met A. De dagen voor vertrek was hij tot overmaat van ramp ook nog eens heel chagerijnig en was er geen land met hem te bezeilen. De moed zakte me bijna in de schoenen, maar we gingen natuurlijk toch en het ging goed. Daarom 5 tips voor succesvol (auto)reizen met een baby.

1. STOP
Zonder kind zou ik denk ik ook om de 2 uur wel willen stoppen. Ik moet gewoon vaak plassen! En de auto zit dan niet meer lekker, ik ben moe, droge ogen, honger, moet even naar buiten, bewegen... Met A. stopten we soms wel om de 1,5 uur. Maar als hij sliep, reden we even door. We hebben er twee dagen over gedaan en we stopten dan 2 of 3 keer per dag.

2. Neem van alles mee voor tijdens een stop
We hadden voor A. een speelkleed waarop hij kon spelen bij een tankstation. Lastig, want hij wilde kruipen en het gras naast het kleed was natuurlijk veel interessanter. Alleen lag daar allemaal afval.  Dat is lastig. Neem daarom veel speelgoed mee dat ook zittend kan (als je baby al kan zitten natuurlijk). Omdat we het belangrijk vonden dat hij zijn rug ook kon strekken (en dus ook lag op het kleed), was het fijn dat er veel plekjes waren waar auto's en caravans langsreden. A. vond het namelijk heel leuk om die te bekijken en had dan minder de neiging om het gras op te gaan eten. Ook handig: een plastic zeil voor onder je speelkleed.

3. Neem van alles mee voor in de auto
We hadden ongeveer al A.'s speelgoed meegenomen en daarbij nog wat nieuwe dingetjes in de tas gedaan; dingen die hij nog nooit gezien had. Op lastige momenten (keihard brullen op de ringweg van Caen, bijvoorbeeld), konden we dan iets uit de tas halen dat nieuw voor hem was. Dat hielp (een beetje). Zijn knuffel lag bovenop, zodat we hem die konden geven als zijn oogjes dichtvielen. 

4. Een spiegel om in de maxicosi te kunnen kijken
Aan de rugleuning van de achterbank zit een spiegel, waardoor we A. kunnen zien. Het handige is natuurlijk dat je zo ook een beetje met hem kunt communiceren, omdat je hem aan kunt kijken. Aan het lachen maken of toespreken is dan veel makkelijker. 

5. Verschonen en voeden
De achterbank was de place to be voor voeden en verschonen. Lekker rustig en schoon. Voor een schone luier ga ik echt niet helemaal zo'n babyroom op een tankstation in.

6. LACH
Er waren best wat momenten onderweg dat A. gewoon Geen Zin meer had. En wij ook niet. Wat hielp? Amon vond het woord 'blauw' grappig. Dus maakten we liedjes met kleuren en heel vaak het woord 'blauw'. Dierengeluiden, rare geluiden, rare liedjes... Tussen Groningen en de Bretonse kust is van alles gepasseerd ;).

7. Nachtje onderweg
F. en ik deden de reis in twee dagen en dat was ook wel echt nodig, ik zou het nooit in een keer willen doen. Op de heenweg sliepen we in een B&B in een kasteel. Dat was ideaal, omdat we daar lekker konden eten (we hadden zelf wat pastasalade meegenomen, ook voor A., omdat er geen restaurant in de buurt was). Er werd heel goed voor ons gezorgd: de koelelementen konden best even in de vriezer, de melk mocht in de koelkast, ze hadden wel een perzik voor A. en er stond een kinderbedje klaar. Heel lief allemaal en een fijn rustpunt onderweg! (Hij heeft in drie bedjes geslapen onderweg trouwens, en allemaal waren ze fijn.)

Al met al ging het gewoon heel goed en was het ook nog eens heel leuk om zoiets voor het eerst als Echt en Heus Gezin te kunnen doen. F. en ik voelden ons heel vadertje & moedertje-achtig (in a good way, haha!) Met baby neem je ook een heel rustig ritme aan, waardoor wij ook rustig werden. Je kunt gewoon maar één activiteit per dag doen. En dat haalt je tempo vanzelf wat naar beneden.

Add new comment

Filtered HTML

  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Allowed HTML tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Lines and paragraphs break automatically.

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.

Search form